Dinsdag 9 april 2024….de koffer gepakt…’t huis schoon…nog èèn nachtje slapen en dan op naar mijn vrienden en vriendinnen in Sri Lanka …ik zal de straatarme kinderen weer zoveel mogelijk aandacht geven…zinin-in…’k zal weer voor een paar verhalen zorgen zodat jullie een beetje met me mee zijn..,
Maandag 15 april 2024….alweer bijna vijf dagen op mijn zooooo geliefde plek in Sri Lanka …Een bijzonder warm welkom viel mij ten deel. Bij aankomst stonden mijn vrienden Suranga en Randima met een groepje kinderen op me te wachten! Aangekomen op het project eerst maar eens even lange reis van me afgespoeld, zo’n 20 uur in totaal onderweg eist z’n tol Uiteraard ook op de eerste dag alweer veel mensen ontmoet en dat is elke keer weer ontzettend fijn. Het is Singalees nieuwjaar en dat betekent dat veel winkels en bedrijven dicht zijn en kinderen nu deze week nog vakantie hebben.
Dat gun ik ze natuurlijk van harte maar ik ben er minder blij mee…gelukkig komen ze volgende week weer naar school. Vanmorgen met bewondering naar onze ‘luizenvader’ Randima gekeken, en me verwonderd dat gewoon los in een bak de politie voorbij kunt rijden zonder dat ze daar werk van maken. De dagen vliegen om met veel bezoek en het bezoeken van vrienden hier en natuurlijk is onze dagelijkse afsluiting -een soort van happy hour- ook een feest. De temperatuur is erg hoog zo’n 32 graden die aanvoelt als 37/38 graden door de hoge luchtvochtigheid.
Ook de regelmatige powercut ervoer ik zondagochtend opnieuw. Aan het van de middag is het de laatste dagen raak met regen en onweer. Mijn ontbijtjes zijn weer ouderwets lekker en vergezeld van de kinderen is dat een feestje. Morgen ga ik met de m’n drie grote vrienden naar Kandy, de stad bekijken en natuurlijk naar de door mij zo geliefde olifanten die rond 11:30 uur gaan badderen. Verderop deze week o. a. de traditionele ladies lunch organiseren voor alle vrouwen die ons hier helpen. Terwijl op dit moment het onweer losbarst voor een uurtje, (daarna is het weer gewoon heet ), groet ik jullie van uit dit prachtige land! Later meer….
(..natuurlijk heb ik ook de 0 – 2 van m’n club Sc Heerenveen bejubeld…)
….vrijdagochtend 19 april 2024, het is alweer erruggg warm hier en ik las net dat het vandaag in Nederland fris en wisselvallig is met veel wind…ik blijf nog even ruim een week hier … De kinderen die meekijken naar wat ik nu opschrijf vinden het geweldig en mogen ook even een paar letters tikken. We hebben geen haast, nee hier in Sri Lanka heeft men de tijd terwijl wij in Europa de klok hebben. Dinsdag naar omgeving Kandy geweest en naar de olifanten , ik vond dat weer genieten. Alleen de reis al in dit gekke verkeer, waar, als je voorrang hebt bijna zeker weet dat je het niet zult krijgen. Om van oversteken op zebra maar te zwijgen die zijn voor vorm aangelegd. Dinsdagavond zaten, de mannen en ik, onder het spreekwoordelijke genot van een drankje te praten over de schrijnende toestand voor velen in dit land.
De economische toestand is erbarmelijk tenminste voor het overgrote arme deel van de bevolking. De energie prijzen meer dan verdubbeld en aan de is het helemaal schrijnend voor de autobezitter. Natuurlijk is het ook in ons land vaak erg duur maar bij ons gebeurt er soms nog wat met de inkomens. Hier ervaar ik dat wat echt armoede voor deze bevolking betekent, waarmee ik andermaal niet zeg dat ook in ons veel schrijnende gevallen zijn.
Fijn om met de mannen naast veel ‘ongijn’ ook serieus te kunnen praten. Hun hoop is gevestigd op de verkiezingen in oktober die ook voor hier tot opschudding zouden moeten leiden. Het zal mij benieuwen….ik denk: “verbaas u niet verwonder u slechts”. Woensdag hebben we, op uitnodiging, een bezoek gebracht aan de Visfabriek Noordwest Fischery Negombo waarvan 2/3 deel in handen is van Sea Fresh Urk. De directie van Sea Fresh is stichting Stamppotje erg goed gezind en sponsort ieder jaar een substantieel bedrag, zo dankbaar voor!!
De enthousiaste directeur Safraz Mowlana zorgde voor een mooie rondleiding. Na de lunch kregen we tonijn mee naar huis, thank you so much. Gisteren een heel andere maar ook bijzondere dag, de dag van onze traditionele ladieslunch ( 18e keer) met alle betrokken ca 15 vrouwen hier van het project. Met z’n allen in een te klein busje maar met veel enthousiasme naar de locatie, lekker eten en dan partytime op naar een ijssalon . Ik ben bevoorrecht dit allemaal te kunnen en mogen organiseren, besef me natuurlijk heel goed dat ik dat zonder al die giften van de donateurs en sponsors niet zou kunnen.
Vanmorgen al twee erg zieke kinderen bezocht van onze school voor de gehandicapte kinderen. Nee geen foto’s daarvan…ik moest wel met op de foto maar ik vind niet dat ik die moet delen . Vandaag een lunch met Arosha een van kinderen die ik hier al 19 jaar op welke manier dan ook ondersteun. Nu inmiddels volwassen, erg arm, en twee kinderen. Elke dag word ik weer verrast door oud-leerlingen die ineens voor me staan en even komen praten en “een hugh” halen. Ik ga nu een bakkie scoren en kijken of de ‘vriendinnen’ (de garnalen schoonmaaksters) ook weer onder een dakje op het strand zijn (foto volgt.) Alsvast een fijn weekend en tot de volgende post….
…..maandagochtend 22 april 2024, na een nacht met onvoorstelbaar zwaar onweer…heftig maar ook om van te genieten zoveel natuur geweld, hier zijn ze het wel gewend…Ondanks de ergggg hoge ‘gevoels’ temperatuur is èn blijft het genieten. Na de succesvolle ladieslunch donderdag was het vrijdag een wat rustiger dag. Een dag van o.a. bezoekjes afleggen en van een liefdevolle Singalese lunch genieten. En mijn geliefde garnalen pelsters een lekker ijsje gebracht. Zaterdag wat boodschappen gedaan en toen meegedaan met de nieuw opgezette Engelse klasen voor jong volwassenen ca 15/18 jarigen. Ondanks de vakantie periode hadden velen gevraagd toch les te mogen krijgen en daar hebben we natuurlijk graag gehoor aan gegeven! Gisteren, zondag, hadden Randima en ik een family trip georganiseerd waar vooral naast lekker eten ook gezwommen kon worden.
Het is een mooie sfeervolle, warme dag geworden waar vanmorgen velen nog voor kwamen bedanken. Maar mijn grootste goed kwam vanmorgen weer binnen nl. mijn gehandicapte kinderen voor ‘les’ en dagbesteding op de school. Een fijn weerzien met iedereen, veel hughs en kroepies van iedereen, kortom genieten! In de keuken wordt al volop de warme lunchmaaltijd voorbereid zodat ze straks ook lekker kunnen eten. Een beetje wandelen door de omgeving van ons project leert elke keer weer hoeveel armoede hier is….de foto’s spreken voor zichzelf. Met liefde heb ik een foto gemaakt van Camala die het ‘strand’ wat opschoonde. En zonder schroom de fik erin stak zodat er wat wasjes door de rook opnieuw gedaan moeten worden. Camala, een lieverd, die zelf ooit door haar man in brand is gestoken. Maar het beschadigde kopje en lichaam weer op richtte en vertrouwend op haar God doorgaat waar wellicht anderen er liever niet meer geweest waren….kippenvel en respect! De laatste week is hier voor mij is ingegaan, dus geen tijd te verliezen om te helpen waar mogelijk is…later meer….fijne maandag!
…..vrijdagochtend 26 april 2024 net over zeven (localtime) 26 april 2024 de laatste volle dag van opnieuw een indrukwekkende reis is aangebroken…’k besef me dat het bij jullie nu ca 03:35 u is…Komende nacht vlieg ik via het inmiddels weer opgedroogde Dubai naar Amsterdam dat morgen ongetwijfeld Oranje kleurt. Dinsdag ben ik met 6 vrouwen die wonen op en om het project en daar waar kan kun hulp aanbieden naar Galle geweest. Hoewel het eigenlijk in de middag te warm was om wat te ondernemen werd er volop in de winkeltjes gesnuffeld en kleine dingetjes gekocht.
Een Leguaan vergezelde ons een tijdje, bijzonder. Hoogtepunt het samen eten en samenzijn. Een van de vrouwen zei…ach het is wel erg warm maar zo’n relaxte dag zonder man en kinderen heb anders nooit. Woensdag was het dubbel feest er was ter gelegenheid van mijn bezoek weer een meeting met de ouders van de gehandicapte kinderen georganiseerd. We deden spelletjes in de hitte als o.a. stoelendans en ballonblazen tot hij knapte natuurlijk, prachtig! We hebben weer wat nieuwe aanwas en ook die hebben even in het zonnetje gezet. Een van nieuwe kinderen kan niet echt rechtop zitten, het half liggend erbij horen greep me aan en ben met Suranga een nieuwe rolstoel voor hem gaan kopen. Het is niet de kwaliteit die we in Nederland kennen maar de prijs is er ook naar. De ouders in tranen en de jongen een brede glimlach bij de overhandiging.
Later zag ik de kinderen voor mevrouw Jo uit Leppehiem een mooie verftekening maken als dank voor haar donatie Met een groepje gingen we ‘s avonds naar de verjaardag van Father Kasun en vrouwen van de kerk hadden eten gemaakt. Het is een erg aardige man ‘k weet zeker dat als hij mijn buurman zou zijn ik dikke vrienden met hem werd, we hebben een klik. Gisterochtend weer even naar de vreselijk zieke leerling geweest, het voelde eigenlijk als afscheid nemen. De ouders en ook de jongen waren blij met de komst, hij lachte naar me maar ik voelde me verdrietig.
Het bezoekje later op de dag aan ‘mijn’ garnalen pelsters vrolijkte mij weer op. Voor zo weinig geld de hele dag op het strand garnalen pellen en dan zo’n schik maken met elkaar, respect! Gisteravond hebben we hier met elkaar op het strand gegeten als afscheid omdat daar vanavond niet veel van komt. De vrouwen van hier hadden heerlijk Singalees gekookt.
Vandaag een dag van vele handjes schudden, knuffels krijgen en geven. Het is ondanks de grote hitte deze keer opnieuw een fijne en vruchtbare reis geweest. Ik schrijf het graag nog een keer op dat de hulp die we als Stichting Stamppotje kunnen geven vooral dankzij de sponsoring en donaties van velen van jullie is! Ruim 19 jaar maken we hier voor deel het verschil, en geloof me dat is hier erg nodig en welkom. Ik voel zeer bevoorrecht al deze mensen en vooral de kinderen als mijn vrienden/Singalese familie te mogen beschouwen. Ik dank jullie als lezers van de blogjes voor de vaak hartverwarmende reacties. (…een aantal van de lezers doneerden terwijl ik hier ben. Dank!!